mangalore ganesh beedie

içkileri koymuş 

durduğu yerden memnun

yüz ifadesi her şeye yeniden kuruluyor 

artık önemi yok

çehrenin ve kimin kapıyı gözlediğinin

sevip gitmek değil niyeti

niyeti bomboş 

çıktığı okyanus ziyasız ve saf

kelly..

hiçbir insan bu kadar önemli olmadı benim için 

buna gülüyorum 

yaşanmalıydı 

hür, mangalore ganesh beedie!

kapının önünde pinekleyen fareler var

bugün onlara iş yok

öylece uzanıp karanlığı beklemeliler

senin için hayatım 

tekdüze kapital

tekdüze protest

tekdüze münadi!

burada olan bitenin önemi yok

çekip gitmem gerekiyor 

varlığa yükselen olmak

küllere basmaktan geçmeyecek hayatım 

kül ile savaşamazsın

ama okyanusa karışıp 

hiçliğe göz kırpabilirsin

Ezra'nın şimdiye ölmesi gerekirdi.

bakışları görüyorum

ezilmişliği kabullenmiş

gözlere sürme çekilmiş yine de umutlu

ama biliyor yalan yüzyıl 

yalanın ortasında bir direktör 

biliyor ama ağlayamıyor

haline kanıyor

gülüyorum buna da

bilenler gülmeli

hesabını öderken hayatın,

hayatım çekil

göremiyorum 

yaratılış tablosunu!

öpüldüğün gece umarsızca kanayan Afrika

küstüğün an kapitalden kopan bir buzul

geri çekilip döndüğünde saçların vaha

hayatım kızıla çalan bir gökyüzüne 

bütün ömrümü bağlamıştım sana anlatmadım

sen büyük salona girmemiştin çünkü 

orada bu anlattığıma gülmüştü herkes

bunu soyuyorum:

şeytan, melek ve kırk süvari.

22 kalibreyi yan cebine koymuş

emniyeti açık 

gözleri her zamankinden daha titrek

ellerindeki damarlar kabarmış

kirli yaka

düzgün tıraş

parlak makosenler

boynunda altın gerdan

çifte intihar romantizmi işte Bach ve Vivaldi 

evet hayatım 

muhakkak her şeyin daha iyisi vardır 

durumlar ve duygular için de

ve her şey bu şekilde pazarlanmalı 

hayvanlar, insanlar ve gayb

asla yetememeli 

asla tam olamamalı

çünkü 

kapital

bu,

gülümse.