Zullen We Naar Binnen Gaan?

-
evet bazen düşüş başlar 
düşlerin arasından süzülürek
infilak etmeye doğru 
bunu görürsünüz
çabalarınız gözünüzün önünden 
geçip geçip durur
hayat durmuştur
üşümüş ayaklarınız
sizi hareketsiz kılar
nöbetler başlar 
sıtmalar tutar
hep bitime doğru 
gittiğinizi
aydınlık bir günde 
fark edersiniz
yüzünüze flaşlar patlasa da 
yettiği yerden fırlasa da gök 
boğum boğum 
savaşlardan çıksanız da
bakmışsınız
hepsi sona hizmet etmiş 
size değil 
bir kahraman da olsanız
alev toprağın üzerinde 
hatta bir milleti 
çekip çıkarsanız lağımdan
kendinize yetemediğinizi
...
garip.
/

benim ilhamım başlar 
gülüşleri görürüm 
üzüntüyü ve ölümü 
hepsinde 
kuşkum vardır 
kimselerden emin olmamak
yattığım yerden hep
dik tutmak gibi namluyu
benim yaşamak 
bir pencereden kükreyen kaplan kadar
arz tutar.
evet, yaklaşabilirsin diyorum ona
hatta zullen we naar binnen gaan?
ama senden de usanıp 
katlanamayacağım içindeki 
coğrafyaya.
ah, artan istimlak kızıl toprak 
emperyal ve demirden hiyerarşi
lanet baal.
...
/
benim 
ilhamım konuşurken
ellerinde olur delil
omurgasında
çelikten yaralar var.
ulu bir tarzı var.
ulu bir tarzı var.
onu anlıyor 
ona sunuyorum 
ona sunuyorum
susamışlığımı.

ya hiç tanışmasaydım.
hangi yoldan giderdim kendime.
tanıdıkça külle dönüştü tüm yollar.
/

tetiği bırakın 
emniyeti kapatın 
şarjörü çıkarın 
vakti değil 
hiç olmayacak da
neyin ispatı ki bu
bittiği yerden 
başlayacak olana da 
yok ihtiyaç.
evet düşeceğiz, düşüyoruz.
kendimiz artık yok ama şimdi.
neyse payımıza düşen 
oynayıp gideceğiz ve 
çekilecek perdeler
sonra bir daha.
bir daha.
bir daha.
öyle bir şey yaşamak.

bazen duyduğun bir alkış sesi
bazen duyduğun isyan ateşi 
ama bu, bu kadar yaşamak.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hikmetinden Manevralar

-
işte terakki sarmalı içimde henüz ödem tutmamış isyanlar merak etme sevgilim aynı dün ve gece merak etme sevgilim henüz asmadı içimdeki küheylan kendini servi çalımlardan geçilmeyen yaylalardan iniyorum yer yüzüne yüzünde bir an var gerisi hilkat oluyor ve iltimas geçilen her feryadın aslı da kanepeden düşmek üzere yakarışlar duman oluyor seherin kucağında işte isyanların rüknu bana bir düzine yol gösterdiler Tinze ama sapmanın da bir mesele olduğunu yaratılışta söylemedi kimse her şey öylece dökülüverdi ilham gibi olan ulu sokaklarda cebelleşen  her yanından doluksayan kaderlere  ol/duysa sadece.. nedir bizim keşmekeşten  ayırdığımız mücevherat? göğsümüzün bir gergide aslına rücusuna kim karşı? işte bir çocuk elinde kamberi yumrukluyor dahası bir yavru kedi geçiyor harameynden ağzında aslan leşi söyle hakikati hilkatin dimağında sırra koyan kimdi? işte sarmalın /derdiğim bütün sevgilerden üryan fırtınası duyulan neydi? buydu ya? göz, geçip giden her şeyin mizahına doluks...
Devamı

Son Günaydın - HANK! VI.bölüm

-
Onlar gelmeden on sekiz saniye önce Halletmiştim iki dakikalık işimi Yarıya indirdiğim pantolonumun fermuarını kapattım sonra Tıpkı 1922'de Chicago'da olduğu gibi.. Kafam biraz dağılmış, boş boş oturmaya başlamıştım Uzun zamandır boş boş oturamıyor, oturduğum yerde düşünceler hortluyordu zihnimde: Bir arenanın ortasındaydım Seyircilerin elinde kocaman pankartlar vardı Pankartlarda ne yazdığını görmek için biraz yürüdüm seyircilere doğru Yaklaştıkça az buçuk seçebiliyordum pankartlara yazılanları Daha da yaklaştım Net bir şekilde okuyabiliyordum artık Tüylerim diken diken olmuştu nedense Gerçekten de makul bir sebebi yoktu ürpermemin. Yazıyı okuyabildin mi, diyor Hank Başımı evet anlamında sallıyorum Belki de bu badirelerin sonunda sadece yıkım var diyor, Hank Yani hep olduğu gibi..baksana, acılarına seyirci kalan insanlar senin hep böyle kalacağını kocaman yazılarla yazmışlar, bütün pankartlarda aynı şey yazıyor.. Herkes aynı görüşte Bir vuslata yürüdüğü...
Devamı

Tilki Düğünü

-
doğrulduğunda yeni bir akış yeni bir kader çiziyordu defterine alfabenin omurgasına sürüyordu dilini sanırım bunu en iyi yapan son kişiydi bunun farkındaydı bir defasında bana; her şey iyi olmadan önce ortadan kaybolman gerekir. çünkü ruhu zengin olanlar böyle bir çürümüşlüğe şahit olmak istemezler.  şimdi ayağa kalktı ve bir yudum aldı  kapısının eşiğine gelen kedilere istediklerini verdi iskemlesine oturup  tilki düğününü izledi sonu geliyordu bunun da farkındaydı  uzunca bir süredir irkilmiyor kendine yapışacak şeyler yaşamıyordu bendini gayyaya sokup sokup çıkarıyordu bir yanı yüzündeki her bir kırışıklık  keffaretini ödediği kaderine nazireydi farkında olmadığı tek şey  eskiden daha iyi yazdığı gerçeğiydi ölüm de bu sebepten iniyordu kaldırılmalıydı.
Devamı