Ruhtan Gider

ölümünü garnizonun köşesinden izledi
ağzında cigarasıyla

köpek kulübesine sınırını çizmişti de antilop gövdesi 
sarkan alacaya direnirdi öfkesiyle gözlerde

ummadığı parlaklık inzivaya bir gezegen atamasıydı
kavuşmak?
ruhtan gider.

seherde rüşt, baharda yazgı 
inzivanın köşesi keskin
cepkeninden mızraklısını çıkarırdı

şehir yolları ve nöbette unutulan 
şarjör acımasızlıkla yoğururdu alnı 
bir takım bir kravat 
yüce divanda çenesinin altını gösterdi 
namlunun yuva yaptığı 

sırtındaki soğuk yarasına merhem
gireceği toprağı dört satıra sığdırmış 
köşeli tabutları yaktığı sırp köyü de
düşmezdi dilinden

ne denir bilinmez ama
nefesi bilirdi hatrını
şahsına münhasır ruhun ciğerlerine
eriştiğinde

maytaplarla dolu her toprağı
öylesine aşklar gizlemiş 
gözlerinde fer dilinde söz kalmadan
bir dizi yangınlarla uzaklaştırılmıştı
kendinden kederi

"seni ilk gördüğümde
doygun bir alfabe bulmam gerekti."

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hikmetinden Manevralar

Son Günaydın - HANK! VI.bölüm

Tilki Düğünü