Vurgun

-
Şimdi satırlar açılıyor içimde
Dışarıda ölüm ölüm yaprak, mevsim sonbahar bile değil

Şimdi bir yüze dalsam sürüne sürüne
İkilemler kalır avucumda doğrulup yollar boyamak

Şimdi bir ikindi vakti milat başlatsam birde

Soluduğum bungun havasından durgunluğa kaç mil

Şimdi kitaplar kapatıyorum şuramda yüreğimin ilmiğinde

Suçlar, partizanlar, anarşistler asılıyor kuyuların diplerinde

Şimdi yaşamak adsızlığına tabi mevsimlerde

Bir patikada salına salına yürüyen küheylan talikasında yaralarımı onulmazlıktan

Şimdi bir gece vakti saat henüz günü belinden kırmaya başlamışken yenice

Taşlar kırıyorum bulvarlarda, caddeler devrimliyorum, susuzum

Şimdi hangi harf eksikse tabiatımızda o meşhur edecek hepimizi.. evet evet öyle

Tamlığa vurgunken hayaller, rögar kapaklarında medeniyet meşalesi söner

Şimdi mukavemetsiz hücrelerime kırdığım taşları gösteriyorum

Beni göreni değil
Kendimden molozları
Menşeimden şu yaşıma kıymıklarımı

Kendim(i) kırıyorum

Ben(i) kınıyor-lar.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hikmetinden Manevralar

-
işte terakki sarmalı içimde henüz ödem tutmamış isyanlar merak etme sevgilim aynı dün ve gece merak etme sevgilim henüz asmadı içimdeki küheylan kendini servi çalımlardan geçilmeyen yaylalardan iniyorum yer yüzüne yüzünde bir an var gerisi hilkat oluyor ve iltimas geçilen her feryadın aslı da kanepeden düşmek üzere yakarışlar duman oluyor seherin kucağında işte isyanların rüknu bana bir düzine yol gösterdiler Tinze ama sapmanın da bir mesele olduğunu yaratılışta söylemedi kimse her şey öylece dökülüverdi ilham gibi olan ulu sokaklarda cebelleşen  her yanından doluksayan kaderlere  ol/duysa sadece.. nedir bizim keşmekeşten  ayırdığımız mücevherat? göğsümüzün bir gergide aslına rücusuna kim karşı? işte bir çocuk elinde kamberi yumrukluyor dahası bir yavru kedi geçiyor harameynden ağzında aslan leşi söyle hakikati hilkatin dimağında sırra koyan kimdi? işte sarmalın /derdiğim bütün sevgilerden üryan fırtınası duyulan neydi? buydu ya? göz, geçip giden her şeyin mizahına doluks...
Devamı

Son Günaydın - HANK! VI.bölüm

-
Onlar gelmeden on sekiz saniye önce Halletmiştim iki dakikalık işimi Yarıya indirdiğim pantolonumun fermuarını kapattım sonra Tıpkı 1922'de Chicago'da olduğu gibi.. Kafam biraz dağılmış, boş boş oturmaya başlamıştım Uzun zamandır boş boş oturamıyor, oturduğum yerde düşünceler hortluyordu zihnimde: Bir arenanın ortasındaydım Seyircilerin elinde kocaman pankartlar vardı Pankartlarda ne yazdığını görmek için biraz yürüdüm seyircilere doğru Yaklaştıkça az buçuk seçebiliyordum pankartlara yazılanları Daha da yaklaştım Net bir şekilde okuyabiliyordum artık Tüylerim diken diken olmuştu nedense Gerçekten de makul bir sebebi yoktu ürpermemin. Yazıyı okuyabildin mi, diyor Hank Başımı evet anlamında sallıyorum Belki de bu badirelerin sonunda sadece yıkım var diyor, Hank Yani hep olduğu gibi..baksana, acılarına seyirci kalan insanlar senin hep böyle kalacağını kocaman yazılarla yazmışlar, bütün pankartlarda aynı şey yazıyor.. Herkes aynı görüşte Bir vuslata yürüdüğü...
Devamı

Tilki Düğünü

-
doğrulduğunda yeni bir akış yeni bir kader çiziyordu defterine alfabenin omurgasına sürüyordu dilini sanırım bunu en iyi yapan son kişiydi bunun farkındaydı bir defasında bana; her şey iyi olmadan önce ortadan kaybolman gerekir. çünkü ruhu zengin olanlar böyle bir çürümüşlüğe şahit olmak istemezler.  şimdi ayağa kalktı ve bir yudum aldı  kapısının eşiğine gelen kedilere istediklerini verdi iskemlesine oturup  tilki düğününü izledi sonu geliyordu bunun da farkındaydı  uzunca bir süredir irkilmiyor kendine yapışacak şeyler yaşamıyordu bendini gayyaya sokup sokup çıkarıyordu bir yanı yüzündeki her bir kırışıklık  keffaretini ödediği kaderine nazireydi farkında olmadığı tek şey  eskiden daha iyi yazdığı gerçeğiydi ölüm de bu sebepten iniyordu kaldırılmalıydı.
Devamı