Merdiven

onun adı yok

şanını da zımparayla doğramışlar

aklıma gelen bunlar 

gözleri bozuktu

sol gözü sağ gözünden ufaktı

kemerli burnu vardı 

kaşları siyah 

gözlerinde lacivertten zümrüt vardı 

dişleri aktı

alnı geniş paktı

elleri çelik gibi soğuk ve sağlamdı

adımları bazen yavandı

boyca büyük 

gövdece küçüktü 

yerin adını ezberleyerek yürür

köpekten kaçarcasına hızlı adımlardı

saçının solu sağına inattı

kulakları bilirdi

ağzı konuşmazdı

kendi bildiği vardı secde ettiği 

ya da ben öyle sanıyorum

her türden insanla el sıkışırdı

ama hoşlanmazdı hiçbirinden

abisi ölen bir çocukla 

görüştüğünü

çok sevemediğini ama bir muhabbet hissettiğini söylemişti 

yine de bir daha da onunla görüşmedi

günlerden hoşlanmazdı

özellikle önemli addedilen günlerden

eksik kalmayan bir normumuz daha diye inlerdi

uzunca bir parka giyerdi

her giydiği ona ya bir iki beden büyük 

ya da küçüktü 

emanetçi gibi giyinirdi

tamamlanmam zaman alacak diye de söylenir dururdu

neden bahsettiğini bilmiyorum ama

üst insan formu gibi bir anlayışı da yoktu

kastını bilmiyorum 

Kelly adını verdiği bir arabası vardı

külüstür 

ama direksiyonu hayvan gibiydi

o da sadece direksiyonunu sevdiğini söylerdi

çok umutlu bir insan değildi 

anladığım kadarıyla 

yoklukla cebelleşiyor gibiydi

bazen de gizli bir hazineyi yönetiyor gibi olurdu

arafın mihrabından sesleniyordu kendine bence

tam değildi ama 

tam olmaya da zaten inanmıyordu

çoğu şeye inanmadığı gibi.